Diagnostyka psychologiczna

opiniowanie psychologiczne

Diagnostyka psychologiczna ADHD u dzieci

Diagnoza psychologiczna ADHD u dzieci ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) to nie tylko „roztrzepanie” czy „nadmiar energii”. To realne wyzwanie rozwojowe, które może wpływać na naukę, relacje i codzienne funkcjonowanie dziecka. Wczesne rozpoznanie i zrozumienie potrzeb dziecka jest kluczem do skutecznego wsparcia.

Co daje diagnoza?
» Zrozumienie potrzeb dziecka – poznanie mocnych stron i obszarów wymagających wsparcia.
» Indywidualne wskazówki dla rodziny i szkoły – konkretne strategie pomagające dziecku w nauce i codziennym funkcjonowaniu.
» Podstawę do dalszego wsparcia – psychoterapii, treningów umiejętności, a w razie potrzeby konsultacji psychiatrycznej.

Dlaczego warto? Im wcześniej dziecko otrzyma właściwą pomoc, tym większe ma szanse na harmonijny rozwój, dobre relacje z rówieśnikami i sukcesy szkolne. Diagnoza to pierwszy krok w stronę wsparcia – nie etykieta.

Na czym polega diagnoza psychologiczna ADHD?
Diagnoza psychologiczna to proces, w którym specjalista ocenia, czy obserwowane u dziecka trudności z koncentracją, impulsywnością lub nadruchliwością mieszczą się w typowych granicach rozwojowych, czy mogą wskazywać na ADHD.W ramach diagnozy odbywa się:
» Rozmowa z rodzicami/opiekunami – zebranie szczegółowego wywiadu o rozwoju dziecka, jego zachowaniu w domu i w szkole.
» Zebranie informacji ze środowiska szkolnego – pozwala zobaczyć, jak dziecko funkcjonuje w środowisku edukacyjnym.
» Obserwacja dziecka – analiza zachowania podczas swobodnych i kierowanych aktywności. Testy psychologiczne – ocena uwagi, pamięci, funkcjonowania wykonawczego i poziomu nadruchliwości.Kwestionariusze i skale oceny – wypełniane przez rodziców i nauczycieli, pomagające zebrać obiektywne dane z różnych źródeł.Opinia psychologiczna nie jest diagnozą nozologiczną, zgodnie z obowiązującym prawem rozpoznanie medycznie może potwierdzić jedynie lekarz psychiatra. Opinia psychologiczna jest opisem funkcjonowania dziecka, uwzględniającym jego mocne strony, trudności, styl poznawczy, emocjonalny i społeczny, a także czynniki środowiskowe, które mogą wpływać na jego rozwój i zachowanie. Może zawierać wnioski i zalecenia dotyczące dalszego postępowania, form wsparcia oraz kierunków terapii lub edukacji, jednak nie stanowi formalnego rozpoznania choroby ani zaburzenia w rozumieniu medycyny.

Diagnostyka psychologiczna ADHD – osoby dorosłe

W skład diagnostyki wchodzą spotkania z psychologiem, uwzględniające:

Wywiad kliniczny w kierunku rozpoznania ADHD u osób dorosłych. Wywiad pozwala uzyskać szczegółowe informacje na temat historii życia badanego, objawów i sposobu jego funkcjonowania.
Wywiad diagnostyczny za pomocą wystandaryzowanych narzędzi psychologicznych, powszechnie stosowanych dla dorosłych z ADHD. Wywiad diagnostyczny pozwala na ocenę występowania objawów ADHD, obecnie oraz w dzieciństwie, oraz ocenić ich wpływ na poszczególne obszary życia badanych.
Diagnostykę różnicową z innymi zaburzeniami mogącymi przybierać postać objawów przypominających ADHD.
Na zakończenie spotkań diagnostycznych, dostarczamy pełną opinię psychologiczną, która zostaje szczegółowo omówiona wraz z osobą badaną. Opinia ta zawiera dane z wywiadu, wynik testów i kwestionariuszy, wnioski oraz zalecenia.

Diagnostyka psychologiczna ADHD skierowana jest do osób, które planują wdrożyć oddziaływania terapeutyczne (psychoterapia, psychoedukacja indywidualna), w celu poprawy swojego funkcjonowania oraz dla osób, które są pod opieką lekarza psychiatry, który zasugerował diagnozę w kierunku ADHD lub podejrzewania u siebie objawy ADHD i chciałyby je skonsultować oraz zostać objętymi opieką specjalistyczną.

Opinia psychologiczna nie jest diagnozą nozologiczną, zgodnie z obowiązującym prawem rozpoznanie medycznie może potwierdzić jedynie lekarz psychiatra.

Diagnostyka psychologiczna spektrum autyzmu u dzieci

Spektrum autyzmu (ASD) to odmienny sposób postrzegania, przetwarzania informacji i reagowania na otoczenie, który może wpływać na relacje, komunikację oraz codzienne funkcjonowanie dziecka. Wczesne rozpoznanie i zrozumienie indywidualnych potrzeb jest kluczowe, aby zapewnić dziecku optymalne wsparcie i stworzyć mu warunki do rozwoju.

Co daje diagnoza?

» Zrozumienie profilu funkcjonowania dziecka – poznanie jego mocnych stron, preferencji i obszarów wymagających wsparcia.
» Indywidualne wskazówki dla rodziny i szkoły – praktyczne strategie wspierające komunikację, naukę i codzienne aktywności.
» Podstawę do dalszego wsparcia – terapii psychologicznej, logopedycznej, pedagogicznej czy treningów umiejętności społecznych, a w razie potrzeby konsultacji psychiatrycznej lub neurologicznej.

Dlaczego warto?

Im wcześniej dziecko otrzyma dostosowaną do swoich potrzeb pomoc, tym większa szansa na rozwój umiejętności społecznych, komunikacyjnych i adaptacyjnych. Diagnoza to pierwszy krok do świadomego wspierania dziecka – nie etykieta.

Na czym polega diagnoza psychologiczna spektrum autyzmu?

Diagnoza psychologiczna to proces, w którym specjalista ocenia, czy obserwowane u dziecka trudności w obszarze komunikacji, relacji społecznych i zachowań mieszczą się w typowych granicach rozwojowych, czy mogą wskazywać na spektrum autyzmu.

W ramach diagnozy odbywa się:
» Rozmowa z rodzicami/opiekunami – szczegółowy wywiad o rozwoju dziecka, historii medycznej, sposobie komunikowania się i reagowania w różnych sytuacjach.
» Zebranie informacji z przedszkola lub szkoły – aby zobaczyć, jak dziecko funkcjonuje w grupie rówieśniczej i w środowisku edukacyjnym.
» Obserwacja dziecka – zarówno podczas swobodnych, jak i kierowanych aktywności, w celu oceny stylu komunikacji, zabawy, reakcji emocjonalnych i zachowań.
» Testy i narzędzia diagnostyczne – np. skale oceny zachowań, kwestionariusze wypełniane przez rodziców i nauczycieli, narzędzia do oceny rozwoju społeczno-komunikacyjnego i wzorców zachowań.

Opinia psychologiczna nie jest diagnozą nozologiczną – zgodnie z obowiązującym prawem, rozpoznanie medyczne może postawić jedynie lekarz psychiatra. Opinia psychologiczna jest opisem funkcjonowania dziecka, uwzględniającym jego mocne strony, trudności, styl poznawczy, emocjonalny, społeczny i komunikacyjny, a także czynniki środowiskowe wpływające na jego rozwój. Może zawierać wnioski i zalecenia dotyczące dalszego postępowania, form wsparcia oraz kierunków terapii, jednak sama w sobie nie stanowi formalnego rozpoznania choroby czy zaburzenia w rozumieniu medycyny.

Diagnostyka psychologiczna spektrum autyzmu u dorosłych

W skład diagnostyki wchodzą spotkania z psychologiem, uwzględniające:

Wywiad kliniczny w kierunku rozpoznania spektrum autyzmu u osób dorosłych.
Wywiad pozwala uzyskać szczegółowe informacje na temat historii życia badanego – rozwoju w dzieciństwie, relacji społecznych, sposobu komunikacji, zainteresowań oraz codziennego funkcjonowania.
Wywiad diagnostyczny za pomocą wystandaryzowanych narzędzi psychologicznych, powszechnie stosowanych w diagnozie spektrum autyzmu u dorosłych, w tym również kwestionariusze dla bliskich osoby badanej.
Wywiad ten pozwala na ocenę występowania cech charakterystycznych dla spektrum autyzmu, obecnie oraz w dzieciństwie, a także na analizę ich wpływu na różne obszary życia osoby badanej.
Diagnostykę różnicową z innymi zaburzeniami lub trudnościami, które mogą przybierać postać objawów przypominających cechy spektrum autyzmu.

Na zakończenie spotkań diagnostycznych dostarczamy pełną opinię psychologiczną, która zostaje szczegółowo omówiona wraz z osobą badaną. Opinia ta zawiera dane z wywiadu, wyniki testów i kwestionariuszy, wnioski oraz zalecenia.

Diagnostyka psychologiczna spektrum autyzmu skierowana jest do osób, które:

planują wdrożyć oddziaływania terapeutyczne (psychoterapia, psychoedukacja indywidualna lub grupowa, trening umiejętności społecznych) w celu poprawy swojego funkcjonowania,
są pod opieką lekarza psychiatry, który zasugerował diagnozę w kierunku spektrum autyzmu,
podejrzewają u siebie cechy spektrum autyzmu i chciałyby je skonsultować oraz zostać objęte opieką specjalistyczną.

Opinia psychologiczna nie jest diagnozą nozologiczną – zgodnie z obowiązującym prawem, rozpoznanie medyczne może potwierdzić jedynie lekarz psychiatra.